Doxaal Sint Joriskerk - Bewerkingsoverzicht

Jan Lodewijks: /* Noten */

2022-09-19T11:22:57Z

Noten

← Oudere versie		Versie van 19 sep 2022 11:22
Regel 148:		Regel 148:
	9 W.F.N. van Rootselaar, Amersfoort 777-1580, Amersfoort 1878, deel I; pp. 360-361.		9 W.F.N. van Rootselaar, Amersfoort 777-1580, Amersfoort 1878, deel I; pp. 360-361.

	10 C.A. Van ~~Ka1veen~~, 'De oudste rekening van de Sint Joriskerk teruggevonden (1 en 2)' in: Flehite, 11 e jrg. nr. 1 en 2, Amersfoort maart en augustus 1979; pp. 4-7 en 20-25. Aldaar pp. 20 en noot 3. Van Kalveen laat de mogelijkheid open dat de schrijn stond op een van de beide andere altaren, gewijd aan resp. Maria en Johannes de Evangelist, die ook bij of onder het oxaal stonden.		10 C.A. Van Kalveen, 'De oudste rekening van de Sint Joriskerk teruggevonden (1 en 2)' in: Flehite, 11 e jrg. nr. 1 en 2, Amersfoort maart en augustus 1979; pp. 4-7 en 20-25. Aldaar pp. 20 en noot 3. Van Kalveen laat de mogelijkheid open dat de schrijn stond op een van de beide andere altaren, gewijd aan resp. Maria en Johannes de Evangelist, die ook bij of onder het oxaal stonden.

	11 Op 4 mei 1459 werd een overeenkomst gesloten tussen het kapittel van de moederkerk (de Sint-Joriskerk) en de broederschap van de Onze-Lieve-Vrouwekapel, waarin werd bepaald dat de kapel de moederkerk geen concurrentie mocht aandoen. Bepaalde taken en inkomsten werden overgeheveld naar de broederschap, maar het kapittel behield zich de belangrijkste voor: de uitreiking van het H. Sacrament mag alleen plaatsvinden na toestemming van de deken en het kapittel en dagelijks zullen enkele leden van het kapittel een mis lezen op het hoogaltaar. (Fea Livestro-Nieuwenhuis, De Onze Lieve Vrouwe Kerk en Toren te Amersfoort, Doctoraalbijvakscriptie Bouwkunst, Rijks Universiteit Utrecht (niet gepubliceerd), [Amersfoort] 1982; p. 18.)		11 Op 4 mei 1459 werd een overeenkomst gesloten tussen het kapittel van de moederkerk (de Sint-Joriskerk) en de broederschap van de Onze-Lieve-Vrouwekapel, waarin werd bepaald dat de kapel de moederkerk geen concurrentie mocht aandoen. Bepaalde taken en inkomsten werden overgeheveld naar de broederschap, maar het kapittel behield zich de belangrijkste voor: de uitreiking van het H. Sacrament mag alleen plaatsvinden na toestemming van de deken en het kapittel en dagelijks zullen enkele leden van het kapittel een mis lezen op het hoogaltaar. (Fea Livestro-Nieuwenhuis, De Onze Lieve Vrouwe Kerk en Toren te Amersfoort, Doctoraalbijvakscriptie Bouwkunst, Rijks Universiteit Utrecht (niet gepubliceerd), [Amersfoort] 1982; p. 18.)

Jan Lodewijks op 19 sep 2022 om 11:19

2022-09-19T11:19:00Z

← Oudere versie		Versie van 19 sep 2022 11:19
Regel 138:		Regel 138:
	4 Brandsma (1993/1994); p. 130. Steppe 1952; p. 29. Köcke (1972); pp.1-3.		4 Brandsma (1993/1994); p. 130. Steppe 1952; p. 29. Köcke (1972); pp.1-3.

	5 K. Emmens, 'Van toren tot toren. Vier eeuwen bouwen aan de Sint-Joriskerk te Amersfoort' in: Flehite 22e jrg. nr 3/4, Amersfoort november 1992; pp. 26-29. K. Emmens, 'De koorpartij van de Amersfoortse Sint-loriskerk' in: Nieuwsbrief Stichting Bouwhistorie Nederland nr. 9, 's-Hertogenbosch, maart 1994; pp. 4-17. H.E. Dekhuyzen, De Sint-Joriskerk van twaalfhonderd tot heden, Amersfoort [1969]. C.A. van Kalveen, 'De Sint Joriskerk in het middeleeuwse Amersfoort' in: C. van den Braber, ~~lanneke~~ Buurman e.a. (red.), De Amersfoortse kerken, kloosters, kapellen en synagoge en hun geschiedenis tot omstreeks 1850, Amersfoort 1984; pp. 12-23.		5 K. Emmens, 'Van toren tot toren. Vier eeuwen bouwen aan de Sint-Joriskerk te Amersfoort' in: Flehite 22e jrg. nr 3/4, Amersfoort november 1992; pp. 26-29. K. Emmens, 'De koorpartij van de Amersfoortse Sint-loriskerk' in: Nieuwsbrief Stichting Bouwhistorie Nederland nr. 9, 's-Hertogenbosch, maart 1994; pp. 4-17. H.E. Dekhuyzen, De Sint-Joriskerk van twaalfhonderd tot heden, Amersfoort [1969]. C.A. van Kalveen, 'De Sint Joriskerk in het middeleeuwse Amersfoort' in: C. van den Braber, Janneke Buurman e.a. (red.), De Amersfoortse kerken, kloosters, kapellen en synagoge en hun geschiedenis tot omstreeks 1850, Amersfoort 1984; pp. 12-23.

	6 Dekhuyzen (1969); pp. 61-65.		6 Dekhuyzen (1969); pp. 61-65.

Jan Lodewijks op 19 sep 2022 om 11:13

2022-09-19T11:13:44Z

← Oudere versie		Versie van 19 sep 2022 11:13
Regel 172:		Regel 172:
	21 Bouvy (1947); p. 147.		21 Bouvy (1947); p. 147.

	22 Bouvy (1947); pp. 178-180. Paula C. van der Heiden, 'H.3: De bouwhistorie' in: J.G. ter Horst e.a. (red.), Rondom de oude St. Helena- kerk, Aalten 1986; pp. 40-43. Het zuidportaal bevindt zich in de meest westelijke travee van de zijbeuk in de tweede bouwfase van het schip, toen de zijbeuken langs de oostelijke traveeën van de kerk werden gebouwd (afb. 3-12). De rijk gebeeldhouwde kraagstenen bevinden zich in dezelfde bouwfase van de kerk in het schip. Zie hiervoor: Frits Scholten, 'Vergeten beeldhouwwerk' in: idem; pp. 50 en 53. Op basis van een gedateerde gewelfschildering (1511), waar deze kraagstenen iconografisch bijhoren, denkt hij dat een datering rond 1500 zeker gerechtvaardigd is. Interessant is overigens dat E.H ter Kuile in zijn boek Het Kwartier van Zutphen ('s-Gravenhage 1958; p. 3) opmerkt dat hij de bewering van Bouvy niet volgt. Hij denkt eerder aan een datering van de sculptuur in het midden van de vijftiende eeuw. De bouwtijd van dit deel van de kerk zou daarom volgens hem in het midden of in de tweede helft van de vijftiende eeuw kunnen liggen.		22 Bouvy (1947); pp. 178-180. Paula C. van der Heiden, 'H.3: De bouwhistorie' in: J.G. ter Horst e.a. (red.), Rondom de oude St. Helena-kerk, Aalten 1986; pp. 40-43. Het zuidportaal bevindt zich in de meest westelijke travee van de zijbeuk in de tweede bouwfase van het schip, toen de zijbeuken langs de oostelijke traveeën van de kerk werden gebouwd (afb. 3-12). De rijk gebeeldhouwde kraagstenen bevinden zich in dezelfde bouwfase van de kerk in het schip. Zie hiervoor: Frits Scholten, 'Vergeten beeldhouwwerk' in: idem; pp. 50 en 53. Op basis van een gedateerde gewelfschildering (1511), waar deze kraagstenen iconografisch bijhoren, denkt hij dat een datering rond 1500 zeker gerechtvaardigd is. Interessant is overigens dat E.H ter Kuile in zijn boek Het Kwartier van Zutphen ('s-Gravenhage 1958; p. 3) opmerkt dat hij de bewering van Bouvy niet volgt. Hij denkt eerder aan een datering van de sculptuur in het midden van de vijftiende eeuw. De bouwtijd van dit deel van de kerk zou daarom volgens hem in het midden of in de tweede helft van de vijftiende eeuw kunnen liggen.
	32 Bouvy (1947); pp. 181-182.		32 Bouvy (1947); pp. 181-182.

Jan Lodewijks op 19 sep 2022 om 11:06

2022-09-19T11:06:57Z

← Oudere versie		Versie van 19 sep 2022 11:06
Regel 142:		Regel 142:
	6 Dekhuyzen (1969); pp. 61-65.		6 Dekhuyzen (1969); pp. 61-65.

	7 Erg 'bont' maakte W. Mengelberg het in 1877. Een reconstructie van het oxaal van zijn hand - dat ook toen al verminkt was ten behoeve van het orgel - probeert de meest ideale situatie te benaderen. Het oxaal is verfraaid met pinakels boven de pijlers, een kam op de balustrade, beelden op de zui1tjes boven de pijlers, daarboven baldakijnen en pinake1tjes op die baldakijnen. Uit de aanwezige bouw sporen komt echter een ander beeld naar voren. De token op de balustrade duiden erop dat inderdaad de pinakels en een kam bedoeld zijn en mogelijk ook aangebracht zijn geweest. De token en tookgaten in de beide hoekbaldakijnen tonen aan dat ook daarop pinakeltjes bedoeld zijn geweest en waarschijnlijk aanwezig waren. Met zekerheid is te concluderen dat boven de overige pijlers géén baldakijnen aangebracht, noch bedoeld zijn geweest. Evenmin is er enige spoor dat er op de gedrukte kapiteeltjes beelden hebben gestaan, zomin aan de hoeken als boven de overige pijlers. Het beeld dat hieruit naar voren komt is soberder dan het beeld dat Mengelberg schetst. Zijn reconstructie geeft een romantisch ideaalbeeld weer, waarvan het de vraag is of dit in 1480 ook daadwerkelijk in de bedoeling heeft gelegen. Deze tekening is afgebeeld in: G.W. van Heukelum, 'De koorafsluiting' in: Het Gildeboek, tijdschrift voor kerkelijke kunst en oudheidkunde (uitgegeven door het St. ~~Bernulfusgilde~~ te Utrecht), Tweede deel, Utrecht 1877; plaat X. Dekhuyzen (1969) heeft haar overgenomen op blz. 62.		7 Erg 'bont' maakte W. Mengelberg het in 1877. Een reconstructie van het oxaal van zijn hand - dat ook toen al verminkt was ten behoeve van het orgel - probeert de meest ideale situatie te benaderen. Het oxaal is verfraaid met pinakels boven de pijlers, een kam op de balustrade, beelden op de zui1tjes boven de pijlers, daarboven baldakijnen en pinake1tjes op die baldakijnen. Uit de aanwezige bouw sporen komt echter een ander beeld naar voren. De token op de balustrade duiden erop dat inderdaad de pinakels en een kam bedoeld zijn en mogelijk ook aangebracht zijn geweest. De token en tookgaten in de beide hoekbaldakijnen tonen aan dat ook daarop pinakeltjes bedoeld zijn geweest en waarschijnlijk aanwezig waren. Met zekerheid is te concluderen dat boven de overige pijlers géén baldakijnen aangebracht, noch bedoeld zijn geweest. Evenmin is er enige spoor dat er op de gedrukte kapiteeltjes beelden hebben gestaan, zomin aan de hoeken als boven de overige pijlers. Het beeld dat hieruit naar voren komt is soberder dan het beeld dat Mengelberg schetst. Zijn reconstructie geeft een romantisch ideaalbeeld weer, waarvan het de vraag is of dit in 1480 ook daadwerkelijk in de bedoeling heeft gelegen. Deze tekening is afgebeeld in: G.W. van Heukelum, 'De koorafsluiting' in: Het Gildeboek, tijdschrift voor kerkelijke kunst en oudheidkunde (uitgegeven door het St. Bernulphusgilde te Utrecht), Tweede deel, Utrecht 1877; plaat X. Dekhuyzen (1969) heeft haar overgenomen op blz. 62.

	8 D.P.R.A. Bouvy, Middeleeuwsche beeldhouwkunst in de Noordelijke Nederlanden, Amsterdam 1947; p. 147. Steppe (1952); p. 178.		8 D.P.R.A. Bouvy, Middeleeuwsche beeldhouwkunst in de Noordelijke Nederlanden, Amsterdam 1947; p. 147. Steppe (1952); p. 178.

Jan Lodewijks: /* Noten */

2022-09-19T11:01:32Z

Noten

Jan Lodewijks: /* Noten */

2022-09-19T10:54:02Z

Noten

← Oudere versie		Versie van 19 sep 2022 10:54
Regel 134:		Regel 134:
	2 Van al deze types zijn in Nederland nog voorbeelden aanwezig. De doxalen van Amersfoort en Rhenen zijn arcadedoxalen; het exemplaar in Ter Apel (Groningen) is een gangdoxaal en het doxaal in het Rijksmuseum te Amsterdam, afkomstig uit He1voirt (Noord-Brabant) is een voorbeeld van een koorwanddoxaal.		2 Van al deze types zijn in Nederland nog voorbeelden aanwezig. De doxalen van Amersfoort en Rhenen zijn arcadedoxalen; het exemplaar in Ter Apel (Groningen) is een gangdoxaal en het doxaal in het Rijksmuseum te Amsterdam, afkomstig uit He1voirt (Noord-Brabant) is een voorbeeld van een koorwanddoxaal.

	3 T. Brandsma, 'Koorafscheidingen in Friesland. Voor en na het ~~doxaa1~~ van Oosterend. (1 en 2)' in: Keppelstok 47 en 48 (Stichting A1de Fryske Tsjerken), december 1993 en juni 1994; pp. 127-138 en 151-158. T. Brandsma, 'Doxalen in de Groninger Ommelanden (1 en 2)', Groninger Kerken 11e jrg. nr. 3 (Stichting Oude Groninger Kerken), september en december 1994; pp. 103-118 en 141-151. 1. Steppe, Het koordoksaal in de Nederlanden, Leuven 1952; pp. 7- 62. U. Köcke, Lettner und Choremporen in den nordwestdeutschen Küstengebieten, ergänzt durch einen Katalog der westdeutschen Lettner ab 1400, München 1972; pp. 1-25.		3 T. Brandsma, 'Koorafscheidingen in Friesland. Voor en na het doxaal van Oosterend. (1 en 2)' in: Keppelstok 47 en 48 (Stichting A1de Fryske Tsjerken), december 1993 en juni 1994; pp. 127-138 en 151-158. T. Brandsma, 'Doxalen in de Groninger Ommelanden (1 en 2)', Groninger Kerken 11e jrg. nr. 3 (Stichting Oude Groninger Kerken), september en december 1994; pp. 103-118 en 141-151. 1. Steppe, Het koordoksaal in de Nederlanden, Leuven 1952; pp. 7- 62. U. Köcke, Lettner und Choremporen in den nordwestdeutschen Küstengebieten, ergänzt durch einen Katalog der westdeutschen Lettner ab 1400, München 1972; pp. 1-25.

	4 Brandsma (1993/1994); p. 130. Steppe 1952; p. 29. Köcke (1972); pp.1-3.		4 Brandsma (1993/1994); p. 130. Steppe 1952; p. 29. Köcke (1972); pp.1-3.

Jan Lodewijks: /* Noten */

2022-09-19T10:47:11Z

Noten

← Oudere versie		Versie van 19 sep 2022 10:47
Regel 132:		Regel 132:
	1 Met dank aan Truus Brandsma voor haar adviezen.		1 Met dank aan Truus Brandsma voor haar adviezen.

	2 Van al deze types zijn in Nederland nog voorbeelden aanwezig. De doxalen van Amersfoort en Rhenen zijn arcadedoxalen; het exemplaar in Ter ~~Ape1~~ (Groningen) is een ~~gangdoxaa1~~ en het doxaal in het Rijksmuseum te Amsterdam, afkomstig uit He1voirt (Noord-Brabant) is een voorbeeld van een koorwanddoxaal.		2 Van al deze types zijn in Nederland nog voorbeelden aanwezig. De doxalen van Amersfoort en Rhenen zijn arcadedoxalen; het exemplaar in Ter Apel (Groningen) is een gangdoxaal en het doxaal in het Rijksmuseum te Amsterdam, afkomstig uit He1voirt (Noord-Brabant) is een voorbeeld van een koorwanddoxaal.

	3 T. Brandsma, 'Koorafscheidingen in Friesland. Voor en na het doxaa1 van Oosterend. (1 en 2)' in: Keppelstok 47 en 48 (Stichting A1de Fryske Tsjerken), december 1993 en juni 1994; pp. 127-138 en 151-158. T. Brandsma, 'Doxalen in de Groninger Ommelanden (1 en 2)', Groninger Kerken 11e jrg. nr. 3 (Stichting Oude Groninger Kerken), september en december 1994; pp. 103-118 en 141-151. 1. Steppe, Het koordoksaal in de Nederlanden, Leuven 1952; pp. 7- 62. U. Köcke, Lettner und Choremporen in den nordwestdeutschen Küstengebieten, ergänzt durch einen Katalog der westdeutschen Lettner ab 1400, München 1972; pp. 1-25.		3 T. Brandsma, 'Koorafscheidingen in Friesland. Voor en na het doxaa1 van Oosterend. (1 en 2)' in: Keppelstok 47 en 48 (Stichting A1de Fryske Tsjerken), december 1993 en juni 1994; pp. 127-138 en 151-158. T. Brandsma, 'Doxalen in de Groninger Ommelanden (1 en 2)', Groninger Kerken 11e jrg. nr. 3 (Stichting Oude Groninger Kerken), september en december 1994; pp. 103-118 en 141-151. 1. Steppe, Het koordoksaal in de Nederlanden, Leuven 1952; pp. 7- 62. U. Köcke, Lettner und Choremporen in den nordwestdeutschen Küstengebieten, ergänzt durch einen Katalog der westdeutschen Lettner ab 1400, München 1972; pp. 1-25.

Jan Lodewijks op 24 jan 2017 om 19:42

2017-01-24T19:42:12Z

← Oudere versie		Versie van 24 jan 2017 19:42
Regel 132:		Regel 132:
	1 Met dank aan Truus Brandsma voor haar adviezen.		1 Met dank aan Truus Brandsma voor haar adviezen.

	2 Van al deze types zijn in Nederland nog voorbeelden aanwezig. De ~~doxa1en~~ van Amersfoort en Rhenen zijn arcadedoxalen; het exemplaar in Ter Ape1 (Groningen) is een gangdoxaa1 en het doxaal in het Rijksmuseum te Amsterdam, afkomstig uit He1voirt (Noord-Brabant) is een voorbeeld van een koorwanddoxaal.		2 Van al deze types zijn in Nederland nog voorbeelden aanwezig. De doxalen van Amersfoort en Rhenen zijn arcadedoxalen; het exemplaar in Ter Ape1 (Groningen) is een gangdoxaa1 en het doxaal in het Rijksmuseum te Amsterdam, afkomstig uit He1voirt (Noord-Brabant) is een voorbeeld van een koorwanddoxaal.

	3 T. Brandsma, 'Koorafscheidingen in Friesland. Voor en na het doxaa1 van Oosterend. (1 en 2)' in: Keppelstok 47 en 48 (Stichting A1de Fryske Tsjerken), december 1993 en juni 1994; pp. 127-138 en 151-158. T. Brandsma, 'Doxalen in de Groninger Ommelanden (1 en 2)', Groninger Kerken 11e jrg. nr. 3 (Stichting Oude Groninger Kerken), september en december 1994; pp. 103-118 en 141-151. 1. Steppe, Het koordoksaal in de Nederlanden, Leuven 1952; pp. 7- 62. U. Köcke, Lettner und Choremporen in den nordwestdeutschen Küstengebieten, ergänzt durch einen Katalog der westdeutschen Lettner ab 1400, München 1972; pp. 1-25.		3 T. Brandsma, 'Koorafscheidingen in Friesland. Voor en na het doxaa1 van Oosterend. (1 en 2)' in: Keppelstok 47 en 48 (Stichting A1de Fryske Tsjerken), december 1993 en juni 1994; pp. 127-138 en 151-158. T. Brandsma, 'Doxalen in de Groninger Ommelanden (1 en 2)', Groninger Kerken 11e jrg. nr. 3 (Stichting Oude Groninger Kerken), september en december 1994; pp. 103-118 en 141-151. 1. Steppe, Het koordoksaal in de Nederlanden, Leuven 1952; pp. 7- 62. U. Köcke, Lettner und Choremporen in den nordwestdeutschen Küstengebieten, ergänzt durch einen Katalog der westdeutschen Lettner ab 1400, München 1972; pp. 1-25.

Michiel op 30 nov 2013 om 10:26

2013-11-30T10:26:06Z

Wijzigingen bekijken

← Oudere versie		Versie van 19 sep 2022 11:01
Regel 132:		Regel 132:
	1 Met dank aan Truus Brandsma voor haar adviezen.		1 Met dank aan Truus Brandsma voor haar adviezen.

	2 Van al deze types zijn in Nederland nog voorbeelden aanwezig. De doxalen van Amersfoort en Rhenen zijn arcadedoxalen; het exemplaar in Ter Apel (Groningen) is een gangdoxaal en het doxaal in het Rijksmuseum te Amsterdam, afkomstig uit ~~He1voirt~~ (Noord-Brabant) is een voorbeeld van een koorwanddoxaal.		2 Van al deze types zijn in Nederland nog voorbeelden aanwezig. De doxalen van Amersfoort en Rhenen zijn arcadedoxalen; het exemplaar in Ter Apel (Groningen) is een gangdoxaal en het doxaal in het Rijksmuseum te Amsterdam, afkomstig uit Helvoirt (Noord-Brabant) is een voorbeeld van een koorwanddoxaal.

	3 T. Brandsma, 'Koorafscheidingen in Friesland. Voor en na het doxaal van Oosterend. (1 en 2)' in: Keppelstok 47 en 48 (Stichting ~~A1de~~ Fryske Tsjerken), december 1993 en juni 1994; pp. 127-138 en 151-158. T. Brandsma, 'Doxalen in de Groninger Ommelanden (1 en 2)', Groninger Kerken 11e jrg. nr. 3 (Stichting Oude Groninger Kerken), september en december 1994; pp. 103-118 en 141-151. 1. Steppe, Het koordoksaal in de Nederlanden, Leuven 1952; pp. 7- 62. U. Köcke, Lettner und Choremporen in den nordwestdeutschen Küstengebieten, ergänzt durch einen Katalog der westdeutschen Lettner ab 1400, München 1972; pp. 1-25.		3 T. Brandsma, 'Koorafscheidingen in Friesland. Voor en na het doxaal van Oosterend. (1 en 2)' in: Keppelstok 47 en 48 (Stichting Alde Fryske Tsjerken), december 1993 en juni 1994; pp. 127-138 en 151-158. T. Brandsma, 'Doxalen in de Groninger Ommelanden (1 en 2)', Groninger Kerken 11e jrg. nr. 3 (Stichting Oude Groninger Kerken), september en december 1994; pp. 103-118 en 141-151. 1. Steppe, Het koordoksaal in de Nederlanden, Leuven 1952; pp. 7- 62. U. Köcke, Lettner und Choremporen in den nordwestdeutschen Küstengebieten, ergänzt durch einen Katalog der westdeutschen Lettner ab 1400, München 1972; pp. 1-25.

	4 Brandsma (1993/1994); p. 130. Steppe 1952; p. 29. Köcke (1972); pp.1-3.		4 Brandsma (1993/1994); p. 130. Steppe 1952; p. 29. Köcke (1972); pp.1-3.

	5 K. Emmens, 'Van toren tot toren. Vier eeuwen bouwen aan de Sint- ~~loriskerk~~ te Amersfoort' in: Flehite 22e jrg. nr 3/4, Amersfoort november 1992; pp. 26-29. K. Emmens, 'De koorpartij van de Amersfoortse Sint-loriskerk' in: Nieuwsbrief Stichting Bouwhistorie Nederland nr. 9, 's-Hertogenbosch, maart 1994; pp. 4-17. H.E. Dekhuyzen, De Sint-Joriskerk van twaalfhonderd tot heden, Amersfoort [1969]. C.A. van Kalveen, 'De Sint Joriskerk in het middeleeuwse Amersfoort' in: C. van den Braber, lanneke Buurman e.a. (red.), De Amersfoortse kerken, kloosters, kapellen en synagoge en hun geschiedenis tot omstreeks 1850, Amersfoort 1984; pp. 12-23.		5 K. Emmens, 'Van toren tot toren. Vier eeuwen bouwen aan de Sint-Joriskerk te Amersfoort' in: Flehite 22e jrg. nr 3/4, Amersfoort november 1992; pp. 26-29. K. Emmens, 'De koorpartij van de Amersfoortse Sint-loriskerk' in: Nieuwsbrief Stichting Bouwhistorie Nederland nr. 9, 's-Hertogenbosch, maart 1994; pp. 4-17. H.E. Dekhuyzen, De Sint-Joriskerk van twaalfhonderd tot heden, Amersfoort [1969]. C.A. van Kalveen, 'De Sint Joriskerk in het middeleeuwse Amersfoort' in: C. van den Braber, lanneke Buurman e.a. (red.), De Amersfoortse kerken, kloosters, kapellen en synagoge en hun geschiedenis tot omstreeks 1850, Amersfoort 1984; pp. 12-23.

	6 Dekhuyzen (1969); pp. 61-65.		6 Dekhuyzen (1969); pp. 61-65.

	7 Erg 'bont' maakte W. Mengelberg het in 1877. Een reconstructie van het oxaal van zijn hand - dat ook toen al verminkt was ten behoeve van het orgel - probeert de meest ideale situatie te benaderen. Het oxaal is verfraaid met pinakels boven de pijlers, een kam op de balustrade, beelden op de zui1tjes boven de pijlers, daarboven baldakijnen en pinake1tjes op die baldakijnen. Uit de aanwezige bouw sporen komt echter een ander beeld naar voren. De token op de balustrade duiden erop dat inderdaad de pinakels en een kam bedoeld zijn en mogelijk ook aangebracht zijn geweest. De token en tookgaten in de beide hoekbaldakijnen tonen aan dat ook daarop pinakeltjes bedoeld zijn geweest en waarschijnlijk aanwezig waren. Met zekerheid is te concluderen dat boven de overige pijlers géén baldakijnen aangebracht, noch bedoeld zijn geweest. Evenmin is er enige spoor dat er op de gedrukte kapiteeltjes beelden hebben gestaan, zomin aan de hoeken als boven de overige pijlers. Het beeld dat hieruit naar voren komt is soberder dan het beeld dat Mengelberg schetst. Zijn reconstructie geeft een romantisch ideaalbeeld weer, waarvan het de vraag is of dit in 1480 ook daadwerkelijk in de bedoeling heeft gelegen. Deze tekening is afgebeeld in: G.W. van Heukelum, 'De koorafsluiting' in: Het Gildeboek, tijdschrift voor kerkelijke kunst en oudheidkunde (uitgegeven door het St. ~~Bemu1phusgi1de~~ te Utrecht), Tweede deel, Utrecht 1877; plaat X. Dekhuyzen (1969) heeft haar overgenomen op blz. 62.		7 Erg 'bont' maakte W. Mengelberg het in 1877. Een reconstructie van het oxaal van zijn hand - dat ook toen al verminkt was ten behoeve van het orgel - probeert de meest ideale situatie te benaderen. Het oxaal is verfraaid met pinakels boven de pijlers, een kam op de balustrade, beelden op de zui1tjes boven de pijlers, daarboven baldakijnen en pinake1tjes op die baldakijnen. Uit de aanwezige bouw sporen komt echter een ander beeld naar voren. De token op de balustrade duiden erop dat inderdaad de pinakels en een kam bedoeld zijn en mogelijk ook aangebracht zijn geweest. De token en tookgaten in de beide hoekbaldakijnen tonen aan dat ook daarop pinakeltjes bedoeld zijn geweest en waarschijnlijk aanwezig waren. Met zekerheid is te concluderen dat boven de overige pijlers géén baldakijnen aangebracht, noch bedoeld zijn geweest. Evenmin is er enige spoor dat er op de gedrukte kapiteeltjes beelden hebben gestaan, zomin aan de hoeken als boven de overige pijlers. Het beeld dat hieruit naar voren komt is soberder dan het beeld dat Mengelberg schetst. Zijn reconstructie geeft een romantisch ideaalbeeld weer, waarvan het de vraag is of dit in 1480 ook daadwerkelijk in de bedoeling heeft gelegen. Deze tekening is afgebeeld in: G.W. van Heukelum, 'De koorafsluiting' in: Het Gildeboek, tijdschrift voor kerkelijke kunst en oudheidkunde (uitgegeven door het St. Bernulfusgilde te Utrecht), Tweede deel, Utrecht 1877; plaat X. Dekhuyzen (1969) heeft haar overgenomen op blz. 62.

	8 D.P.R.A. Bouvy, Middeleeuwsche beeldhouwkunst in de Noordelijke Nederlanden, Amsterdam 1947; p. 147. Steppe (1952); p. 178.		8 D.P.R.A. Bouvy, Middeleeuwsche beeldhouwkunst in de Noordelijke Nederlanden, Amsterdam 1947; p. 147. Steppe (1952); p. 178.
Regel 148:		Regel 148:
	9 W.F.N. van Rootselaar, Amersfoort 777-1580, Amersfoort 1878, deel I; pp. 360-361.		9 W.F.N. van Rootselaar, Amersfoort 777-1580, Amersfoort 1878, deel I; pp. 360-361.

	10 C.A. Van Ka1veen, 'De oudste rekening van de Sint ~~loriskerk~~ teruggevonden (1 en 2)' in: Flehite, 11 e jrg. nr. 1 en 2, Amersfoort maart en augustus 1979; pp. 4-7 en 20-25. Aldaar pp. 20 en noot 3. Van Kalveen laat de mogelijkheid open dat de schrijn stond op een van de beide andere altaren, gewijd aan resp. Maria en Johannes de Evangelist, die ook bij of onder het oxaal stonden.		10 C.A. Van Ka1veen, 'De oudste rekening van de Sint Joriskerk teruggevonden (1 en 2)' in: Flehite, 11 e jrg. nr. 1 en 2, Amersfoort maart en augustus 1979; pp. 4-7 en 20-25. Aldaar pp. 20 en noot 3. Van Kalveen laat de mogelijkheid open dat de schrijn stond op een van de beide andere altaren, gewijd aan resp. Maria en Johannes de Evangelist, die ook bij of onder het oxaal stonden.

	11 Op 4 mei 1459 werd een overeenkomst gesloten tussen het kapittel van de moederkerk (de Sint-Joriskerk) en de broederschap van de Onze-Lieve- Vrouwekapel, waarin werd bepaald dat de kapel de moederkerk geen concurrentie mocht aandoen. Bepaalde taken en inkomsten werden overgeheveld naar de broederschap, maar het kapittel behield zich de belangrijkste voor: de uitreiking van het H. Sacrament mag alleen plaatsvinden na toestemming van de deken en het kapittel en dagelijks zullen enkele leden van het kapittel een mis lezen op het hoogaltaar. (Fea Livestro-Nieuwenhuis, De Onze Lieve Vrouwe Kerk en Toren te Amersfoort, Doctoraalbijvakscriptie Bouwkunst, Rijks Universiteit Utrecht (niet gepubliceerd), [Amersfoort] 1982; p. 18.)		11 Op 4 mei 1459 werd een overeenkomst gesloten tussen het kapittel van de moederkerk (de Sint-Joriskerk) en de broederschap van de Onze-Lieve-Vrouwekapel, waarin werd bepaald dat de kapel de moederkerk geen concurrentie mocht aandoen. Bepaalde taken en inkomsten werden overgeheveld naar de broederschap, maar het kapittel behield zich de belangrijkste voor: de uitreiking van het H. Sacrament mag alleen plaatsvinden na toestemming van de deken en het kapittel en dagelijks zullen enkele leden van het kapittel een mis lezen op het hoogaltaar. (Fea Livestro-Nieuwenhuis, De Onze Lieve Vrouwe Kerk en Toren te Amersfoort, Doctoraalbijvakscriptie Bouwkunst, Rijks Universiteit Utrecht (niet gepubliceerd), [Amersfoort] 1982; p. 18.)

	12 B.G.J. Elias, M.W. Heijenga-Klomp e.a. (red.), Ach lieve tijd, 900 jaar Amersfoort, de Amersfoorters en hun rijke verleden, Zwolle 1986-1987; p. 65 (afbeelding).		12 B.G.J. Elias, M.W. Heijenga-Klomp e.a. (red.), Ach lieve tijd, 900 jaar Amersfoort, de Amersfoorters en hun rijke verleden, Zwolle 1986-1987; p. 65 (afbeelding).
Regel 162:		Regel 162:
	16 Van Kalveen (1979); p. 20 en noot 7.		16 Van Kalveen (1979); p. 20 en noot 7.

	17 Dekhuyzen (1969); 62. Desgevraagd zei de heer Dekhuyzen dat ~~mo- gelijk~~ de heer A. Slinger, mede-auteur van het boek Natuursteen in monumenten (Baarn 1980), dit heeft geopperd. De redenen daarvoor kende hij niet.		17 Dekhuyzen (1969); 62. Desgevraagd zei de heer Dekhuyzen dat mogelijk de heer A. Slinger, mede-auteur van het boek Natuursteen in monumenten (Baarn 1980), dit heeft geopperd. De redenen daarvoor kende hij niet.

	18 C. van de Graft, 'Willem Backerweerd, beeldhouwer en bouwmeester' in: Bulletin K.N.O.B. 1961; kol. 15-32. R. Meischke, De gotische bouwtraditie, Amersfoort 1988; pp. 93-94. D.J. de Vries, Bouwen in de late middeleeuwen. Stedelijke architectuur in het voormalige Over- en Nedersticht, Utrecht 1994, p. 64 en Ank Meliesie-Appelhof, De Grote of St. Michaëlskerk in Zwolle, Zwolle s.a. p. 24-25.		18 C. van de Graft, 'Willem Backerweerd, beeldhouwer en bouwmeester' in: Bulletin K.N.O.B. 1961; kol. 15-32. R. Meischke, De gotische bouwtraditie, Amersfoort 1988; pp. 93-94. D.J. de Vries, Bouwen in de late middeleeuwen. Stedelijke architectuur in het voormalige Over- en Nedersticht, Utrecht 1994, p. 64 en Ank Meliesie-Appelhof, De Grote of St. Michaëlskerk in Zwolle, Zwolle s.a. p. 24-25.